काठमाडौबाट त्रिशुली आउँदै गरेको माईक्रोबस दुर्घटना हुदाँ ११ जनाको मृत्यु,#Rip १२ जना गम्भिर घाईते । मदानपुर गा.वि.स.को वडा नम्बर ८ स्थित केउरीनी स्थिती जोगीभिर भन्ने स्थानमा भएको माइक्रो बस दुर्घटना बाट ८ जनाको घटनास्थलमा र थप तीन जनाको उपचारको क्रममा काठमाडौमा मृत्यु भएको छ । मृत्यु हुनेमा माइक्रोबसका चालक बेलकोट गाविसका दामोदर कँडेल, नेपाली सेनाको सैन्य तालिम केन्द्र मैथली ब्यारेकमा तालिमरत सैन्यहरु यसोदा कार्की, ईश्वर कार्की, ओखलढुङ्गा घर भएका सन्तोषी बोगटी र रामेछाप घर भएका लक्ष्मी श्रेष्ठको सनाखत भएको छ । घटनास्थलमा मृत्यु भएका तीन जना र उपचारको क्रममा काठमाडौमा मृत्यु भएका तीन जनाको सनाखत हुन बाँकी रहेको छ । मृत्यु हुने अन्य ६ जनाको सनाखन हुन बाँकी रहेको प्रहरीले जनाएको छ । दुर्घटना भएको माईक्रोबस सडकबाट सात सय मिटर तल पुगेको प्रहरीले जनाएको छ । काठमाडौबाट त्रिशुली आउँदै गरेको बा.१ ज ७५८३ नम्बरको माईक्रोबस पासाङल्हामू मार्ग अन्तर्गत केउरनीमा दुर्घटना भए लगत्तै घाइतेको उद्धार, मृतकको शव संकलन गर्न आफूहरु केन्द्रित रहेका प्रहरी चौकी ककनीका प्रहरी निरीक्षक जयराम वन्तले बताउनुभएको छ । माईक्रोबसमा २३ जना भन्दा यात्रुहरु रहेकोमा १८ जना सैन्य तालिम केन्द्र मैथलीमा तालिम गर्दै आएका सैन्यहरु रहेका छन् । तालिमरत सैन्यहरु काठमाडौबाट सैन्य तालिम केन्द्र त्रिशूलीमा आइरहेका थिए । घाइते भएका मध्ये दुई जनाको वीर अस्पतालको ट्रमा सेन्टर र १० जनाको सैनिक अस्पताल छाउनीमा उपचार भइरहेको नुवाकोट प्रहरीले जनाएको छ । साँघुरो सडकमा तिव्र गतिमा भएको करण दुर्घटना भएको बताईएको छ । दुर्घटनाबाट घाइते तथा मृतकको उद्धारमा स्थानीयवासीको सहयोगमा सुरक्षाकर्मी परिचालन भएको थियो । घाइते भएका मध्ये गम्भिर अवस्थाको पाँच जनालाई हेलिकोप्टरमा राखेर काठमाडौ पठाइएको थियो । दुर्घटनामा परी घाइते भएकाहरुको उपचार र मृतकको शव व्यवस्थापन गरी पहिचान गराई परिवारलाई जिम्मा लगाउन आफूहरु केन्द्रित रहेको घटनास्थल पुग्नुभएका नुवाकोटका प्रमुख जिल्ला अधिकारी उमेशकुमार ढकालले बताउनुभएको छ । मृतक मध्ये चालक दामोदर कँडेलको शव जिल्ला अस्पताल त्रिशूलीमा ल्याइरहेको छ भने बाँकी सबैको शव त्रिवि शिक्षण अस्पताल काठमाडौ लगिएको छ । घटनास्थलमा रहेका घाइते र मृतकको सामाग्रिहरु प्रहरीले संकलन गरी जिल्ला प्रहरी कार्यालय विदुरमा ल्याएको छ । पत्रकार खेम राज खनाल सरको रिपोर्ट बाट साभार

सक्दो सेयर गरि बलात्कारिलाई फासि दिलाउ कक्षा ३ मा पढ्ने १३वर्षीय बालिकाको बलात्कार पछि हत्या । धरान पुर्वकै उत्कृष्ट सुन्दर नगरीमा चिनीन्छ । तर हिजो आज धरानमा विभिन्न अपराधिक धटनाहरु भइ रहेको हामी देख्न वा सुन्न सकिन्छ । कहिले छुरा हानाहान / कहिले बलात्कार / कहिले गुन्डागर्दी / कहिले मारामार जस्ता विभिन्न घटनाहरु धरानमा दिनानुदिन बडी रहेको छ । यस्तै घटना मध्ये एउटा एस्तो घटना घटेको छ आज धरानमा । एक १३ वर्षीया बालिकाको बलात्कारका पछी हतिया गरिएको छ ।
 धरान १६ बस्ने १३ वर्षीया बालिकालाई आफ्नो घरको मालिकले बलात्कार पछी बालिकाको हतिया गरेको छ।जुन बालिकाको बलात्कार पछी हतिया भयो त्यो बालिकालाई त्यस घरमा काम गर्न राखिएको थियो।छिमेकीका अनुसार त्यस बालिकालाई सधै कुटपिट गरिरहने गर्दथे।स्थानीयले बताए अनुसार त्यस घरमा बेलुका मध्यम सम उज्यालो थियो र बिहान त्यस घरको मालिकले बाकसलाई बारीमा खाल्डो खनेर पुर्न आटेको बेला बालिका नदेखे पछि स्थानीयले बाकस खोलेर हेर्दा बालिकाको लास भेटिएको थियो।स्थानीयले बालिकाको लास देखेपछि
होहल्ला मचिएपछी प्रहरी आइपुगेको थियो। स्थानीयको भिड र स्थानीयले होहल्ला मच्चाउदा प्रहरी र स्थानीय बीच झडप पनि भएको थियो।झडपमा स्थानीय बासिन्दा घाइतेसम भए । झडपमा स्थानीयले ढुङ्गा मुढा गरेपछि प्रहरीहरु समेत घाइते भएको थियो।स्थानीय बासिन्दाले त्यस घरमा तोडफोड समेत गरेका थिए । स्थानीयले आगजनी समेत गरेको थियो।आगो निभाउन उप-महानगरपालिकाबाट दमकल बोलाइएको थियो ।स्थानीय र प्रहरी बीच झडप तनावग्रस्त भएपछि सशस्त्र प्रहरीबल समेत परिचालन गरिएको थियो।

सलमान, शाहरुख र आमिरसित समेत सुपरहिट सिनेमा खेलेकी यि नायिकाले निर्माता एबम् निर्देशक करण जोहारको पार्टीमा रक्सी खाएर यो तमाशा, दिशा नै भएको नि पत्तो पाइनन्

अश्लील फिल्म हेरेपछि मलाई आफ्नो शारीरिक बनावट, पुरुषसँगको सम्बन्धप्रति नयाँ धारणा जागृत भयो । राति सुत्दा ओछ्यानमा म आफ्नो स्तन खेलाउने, पुती मुसार्ने, तिग्रामा सिरानी चेप्ने, घोप्टो परेर पुतीलाई ओछ्यानमा रगड्ने जस्ता काम गर्दथेँ । यसबाट मलाई केही आनन्दको अनूभू्ति हुँन्थ्यो ।यसो गर्दागर्दै मलाई सेक्स गर्ने इच्छा जाग्यो तर कोसँग गर्ने भन्नेमा समस्या देखेँ । किनकी त्यतिन्जेल म कुनै पुरुषसँग नजिकिएकी थिइनँ । विनोद अंकलले बीरगंजमा मप्रति गरेको कृयाकलापले मलाई पुरुष जातिसँग टाढा बनाइसकेको थियो ।
तर अब म पुरुषसँग नजिक हुन चाहन्थेँ ।यस्तैमा मेरो ध्यान हाम्रै छिमेकी श्रीराममा केन्द्रीत भयो । श्रीराम म भन्दा ४ वर्ष जेठो थियो । उसले मलाई काली भनेर जिस्क्याउने गर्थ्यो । तर म भने त्यति वास्ता गर्दैनथेँ ।एक दिन मैले उसलाई जिस्क्याएँ । ‘हिरो बनेर कता नि ? केटी भेट्न कि क्या हो ?’ बाटोमा एक्लै हिडिरहेको बेला मैले उसलाई भनेँ । कहिल्यै यसरी नबोल्ने मान्छेले त्यस्तो कुरा सोधेकाले होला, ऊ चकित भयो र भन्यो, ‘लौन हामीसँग पनि बोल्न मिल्दो पो रहेछ, के को केटी भेट्न जानु नि ? छेउमै भएकी तिमीले त पत्याउँदिनौं ।”पत्याएरै त सोधेको नि,’ मैले पनि तुरुन्तै जवाफ फर्काएँ । ऊ हाँस्दै आफ्नो बाटो लाग्यो । म पनि आफ्नै बाटो लागेँ ।
मनमनै मलाई कुत्कुती लागेको थियो । कुनै पुरुषसँग यसरी पहिलो पटक संवाद गर्दा पनि कुत्कुती लाग्दो रहेछ ।आफ्नो कोठामा बसेर श्रीरामसँग अंकमाल गरेको कल्पना गर्न थालेँ । मलाई झन आनन्द लाग्यो । ऊसँग बसेर धेरै बेर कुरा गर्ने इच्छा मेरो मनमा पलाउँदै गएको थियो तर त्यस्तो मौका नै मिलिरहेको थिएन ।एक दिन श्रीराम हाम्रो घरमा तरकारी माग्न आयो । उसको बुवा ड्राइभर हुनुहुन्थ्यो । बुवा ट्रक लिएर कतै जानु भएको रहेछ, आमा भने बहिनीलाई लिएर मावल जानु भएकाले घरमा एक्लै खाना पकाउन अल्छी लागेर तरकारी माग्न आएको बेलिबिस्तार उसले सुनायो । अनी हाम्रो ममीले उसलाई सोध्नु भयो, ‘तरकारी मात्र लगेर केसित खान्छस् त ?’ उसले भन्यो- चिउरा छ नि ।ममीले हाम्रो घरमा खाना खान उसलाई आग्रह गर्नुभयो तर उसले मानेन । बोडीको तरकारी एउटा कचौरामा लिएर ऊ आफ्नो घर गयो ।
केही बेरपछि म पनि आफ्नो घरबाट लस्किदैं रोडमा निस्किएँ । म उसको घरमा जाने दाउ हेरेर बसिरहेकी थिएँ । किनकी गाउँघरमा कुरा काट्नेहरु धेरै हुन्छन् ।दिउँसो मेरो योजना सफल हुन सकेन । तर साँझ पख भने म उसको घरमा पुगेरै छाडेँ । आखिर लोडसेडिङले सबैतिर अँध्यारो भएको थियो । ‘ओ हिरो दाई, के गरेर बसेको ?’ उसलाई देख्नासाथ मैले सोधेँ । ‘के हुनु नि, चाउचाउ पकाउन थालेको, के कामले आयौ ?’ उसले प्रत्रि्रश्न गर्‍यो । ‘काम नभई यहाँ आउनै हुँदैन कि क्या हो ?’ मैले पनि प्रश्नबाटै जवाफ दिएँ ।
‘कहिल्यै नआउने मान्छे अचानक आउँदा अचम्म लागेर सोधेको नि,’ उसले कुरा अघि बढायो ।चुलोबाट उसले चाउचाउ निकाल्यो । ‘खाने हो ?’ उसले मतिर हेर्दै सोध्यो । ‘चाखौं न त,’ ऊसँग नजिक हुने मौकाको प्रतिक्षामा मैले भनेँ ।एउटा कचौरामा मलाई चाउचाउ दिदैं ऊ पनि अर्को कचौरामा लिएर खान बस्यो । चाउचाउ खाइसकेपछि केहीबेर हाम्रो सम्बाद बन्द भयो । के कुरा गर्ने भन्नेमा म अन्यौलमा थिएँ, सायद ऊ पनि त्यस्तै अन्यौलमा थियो ।ऊ कचौरा उठाउँदै थियो । मौका छोपेर मैले उसको लाडो भएनिर हात पुर्‍याएर भने, ‘म उठाइ हाल्छु नि ।’ तर मेरा हातले उसको लाडो भेटेन क्यार, मैले केही पत्तो नै पाइनँ । ऊ झसङ्ग भएको थियो । तर केही भनेन । सिर्फमेरो अनुहार आर्श्चर्यजनक रुपमा हेरिरहृयो । ‘के हेरेको नि,’ मैले परिस्थितीलाई अन्यत्र मोड्ने कोसिसका साथ भनेँ ।’तिमी पनि हुर्किछौं भनेर हेरेको नि,’ उसले भन्यो । ‘किन र ?,’ मैले सोधेँ । ‘केही हैन, भइ गो,’ उसले छोटो जवाफ दियो । म कुरा अघि बढाउन चाहन्थेँ ।

साबधान। गएराती मलेसिया को पेनाङ मा एक नेपाली युवती (बबिता अधिकारी ) मृत अबस्थामा राती मोबाइल चार्ज मा हालेर सुत्दा मोबाइल पड्केर ब्रेन मा असर पुगेको कारण ले मृत्यु जनचेतना को लागि 

धुर्मुस सन्तलीले ५० बर्षको लागी बनाएको बस्ती एक लात हान्दा भत्कने - स्थानियको गुनासा (हेर्नुहोस भिडियो

अछाम जिल्ला दर्ना ९ निवासि कक्षा १२ मा अध्यनरत भतिजि सु.श्रि निर्मला थापा महिनावारि भएको बेला छाउपडि गोठमा हिजो २०७३ साल फाल्गुन ७ गते रात्रि डोरिमा झुण्डियर मृर्त अवस्थामा भेटिएकि हुन । आत्माहत्या गर्नको कारण भने थाहा पाउन सकिएको छैन । तर (छाउ हुनु दैबको देन हो हैन सरापको=गोठ बस्नु सद हुन्छक्या डर हुन्छ सापको)भन्ने नाराका साथ अछाममा सामाजिक परिवर्तन,रुपान्तरणको लागि खोलिएका दर्जनौ एनजियो,आइएनजियोहरुले अछामि जन्तामा चेतना जगाउने र समाज रुपान्तरणको लागि के गर्यो। र ती सबै एनजियो आइएनजियोहरुका कार्यक्रमहरु खालि भत्ता र डलर पचाउनका लागि मात्र थिए । छोरी तिम्रो आत्माले शान्ति पाओस ।

 सिरहाको चन्द्रअयोध्यापुर गाविस वडा नम्बर १ चोहर्वा गाउँमा विवाह समाप्त भएको केही समयपछि बेहुलाको मृत्यु भएको छ ।मिथिला संस्कृति अनुसार विवाह समाप्त भई छोरीलाई बिदाइ गर्न खोज्ने क्रममा बेहुलीकै घरमा बेहुला मृत अवस्थामा फेला परेका हुन् ।
विवाहको कर्मकाण्ड सकेर बिहान ४ वजे बेहुला कमलेश यादवलाई बेहुलीका दाजुले चिया लिएर जाँदा उनको मृत्यु भएको देखेपछि पुरै परिवार छाँगाबाट खसेका जस्तै भएका छन् ।
 सिरहा नगरपालिका–२ का पल्टु यादवका छोरा कमलेश यादवको विवाह चन्द्रअयोध्यापुर–१ का देवलाल यादवकी छोरी अनीता कुमारी यादवसँग सम्पन्न भई बेहुली अन्माउने बेलामा यस्तो घटना घटेको हो । घटनालगत्तै बेहोस भएकी बेहुली अनितलाई उपचारको लागि अस्पताल लगिएको छ ।
 उता, बुहारी भित्र्याउने तयारीमा रहेको बेहुलाको घर–परिवारमा पनि रुवावासी छाएको छ ।
 बेहुला कमलेशको मृत्युको कारण खुल्न सकेको छैन भने घटनाको अनुसन्धान भइरहेको इलाका प्रहरी कार्यालय मिर्चैयाका प्रहरी निरीक्षक नरेशराज सुवेदीले बताए

जर्मन एडल्ड मोडेल बेसाइन, जसको खास नाम मेरा हिल्स हो । उनको नाउँमा यस्तो किर्तिमान छ, जुन अहिलेसम्म कसैले पनि तोड्न सकेको छैन । उनी विश्वमा सबैभन्दा ठूला कृत्रिम वक्षस्थल भएकी महिला हुन् । उनका दुबै वक्षस्थलमा १०-१० लिटर सलाइन भरिएको छ र तौल २०-२० पाउण्ड अर्थात् नौ-नौ किलो भन्दा बढि छ । उनको वक्षस्थलको समग्र तौल अर्थात् १८ किलो भनेको एउटा सानो बालकको जत्रै हो । अर्थात् कुकुरको छाउरो, कारको टायर वा चारवटा ठूला रेन्बो ट्राउट माछाको जत्तिकै तौल उनको वक्षस्थलको हुन आउँछ । यति भिमकाय वक्षस्थलका लागि कत्रो ब्रा ठिक्क होला ? उनका लागि ३२ जेड आकारको ब्रा चाहिन्छ ।यी भिमकाय वक्षस्थलवाला युवती टि्वटरमा निकै चर्चित छिन् । उनको टि्वटर अकाउण्ट मा १ लाख २० हजार भन्दा बढि फलोअर छन् । उनले नियमित रुपमा आफ्नो टि्वटर अकाउण्ट अपडेट पनि गर्ने गर्छिन् । गएको नोभेम्बरमा उनले आफ्नो टि्वटर अकाउण्टमा आफुले जुम्बा सेसनमा तिनवटा ब्रा लगाए पनि आफ्नो वक्षस्थलको तौल तथा हल्लाइका कारण तिनवटै च्यातिएको कुरा उल्लेख गरेकी थिइन्

हेर्नुहोस नेपाली केटिहरुको बहराइन समुद्री किनारमा कसरी आफ्नो नरम अंग कसरी सुम्सुम्याउँदै हेर्नेलाई पानी पानी बनाउदो रहेछ हेर्नुहोस नेपाली केटिहरुको बहराइन समुद्री किनारमा कसरी आफ्नो नरम अंग कसरी सुम्सुम्याउँदै हेर्नेलाई पानी पानी बनाउदो रहेछ

एजेन्सी । मृत्यु नै मानिसको अन्तिम विन्दु हो भनिन्छ । तर इन्डोनेशियाको एक समाजले भने यो भनाईलाई मान्दैन । किनकी उक्त समाजमा मृत्युपछि पनि जिन्दगीलाई कायम राख्ने चेष्टा गरिएको अन्तराष्ट्रिय संथाहरुले उल्लेख गरेका छन् । इन्डोनेशियाको दक्षिण सुलावेसीको पहाडमा रहने मानिसहरुले आफ्ना परिवारका कोही पनि सदस्यको मृत्युपछि पनि दाहसंस्कार नगरी शवलाई आँफैसँग सम्हालेर राख्छन् । संसारभरकै प्रचलनलाई चुनौँतीदिँदै तोरजा समाजले मृत्यु पछि पनि लाशलाई लाश नमानेर घरमा नै सजाएर राख्ख्दै आएका छन् । यो समुदायका मानिसले मृतकलाई बिरामी व्यक्तिका रुपमा मान्दै आएका छन् । त्यति मात्रै होइन उनीहरुले सुरक्षीत राखेका लाशहरुलाई दैनिक विहानै नुवाइदिन्छन् । मृतकको शरीरलाई सुरक्षीत राख्नका लागी फर्मल्डिहाइड र पानीको मिश्रण बनाएर नियमित रूपमा शरीरमा लगाइदिने प्रचलन छ । उनीहरु भन्छन् लाशसँग कत्तिपनि डर लाग्दैन तर डर भन्दा धेरै माया लाग्छ । यो समाजमा करिब ५ लाख मृत शरीर छन् जसलाई तोरजा समाजका मानिसले अझै सुरक्षीत राखीरहेका छन् । यदी यो समाजमा कोही मानिस मर्यो भने भोज भतेर गरेर अन्त्मि दाहसंस्कार गरिन्छ । मानिसको मृत्युपछि भैँसी काटेर बृहद भोजको आयोजना गरिन्छ । र लाशलाई उही पुरानै शैलीले सुरक्षीत राखिन्छ ।

एजेन्सी । मृत्यु नै मानिसको अन्तिम विन्दु हो भनिन्छ । तर इन्डोनेशियाको एक समाजले भने यो भनाईलाई मान्दैन । किनकी उक्त समाजमा मृत्युपछि पनि जिन्दगीलाई कायम राख्ने चेष्टा गरिएको अन्तराष्ट्रिय संथाहरुले उल्लेख गरेका छन् । इन्डोनेशियाको दक्षिण सुलावेसीको पहाडमा रहने मानिसहरुले आफ्ना परिवारका कोही पनि सदस्यको मृत्युपछि पनि दाहसंस्कार नगरी शवलाई आँफैसँग सम्हालेर राख्छन् । संसारभरकै प्रचलनलाई चुनौँतीदिँदै तोरजा समाजले मृत्यु पछि पनि लाशलाई लाश नमानेर घरमा नै सजाएर राख्ख्दै आएका छन् । यो समुदायका मानिसले मृतकलाई बिरामी व्यक्तिका रुपमा मान्दै आएका छन् । त्यति मात्रै होइन उनीहरुले सुरक्षीत राखेका लाशहरुलाई दैनिक विहानै नुवाइदिन्छन् । मृतकको शरीरलाई सुरक्षीत राख्नका लागी फर्मल्डिहाइड र पानीको मिश्रण बनाएर नियमित रूपमा शरीरमा लगाइदिने प्रचलन छ । उनीहरु भन्छन् लाशसँग कत्तिपनि डर लाग्दैन तर डर भन्दा धेरै माया लाग्छ । यो समाजमा करिब ५ लाख मृत शरीर छन् जसलाई तोरजा समाजका मानिसले अझै सुरक्षीत राखीरहेका छन् । यदी यो समाजमा कोही मानिस मर्यो भने भोज भतेर गरेर अन्त्मि दाहसंस्कार गरिन्छ । मानिसको मृत्युपछि भैँसी काटेर बृहद भोजको आयोजना गरिन्छ । र लाशलाई उही पुरानै शैलीले सुरक्षीत राखिन्छ ।